De Puskás Aréna in Boedapest wordt zaterdagavond het middelpunt van de voetbalwereld. Titelhouder Paris Saint-Germain en voor het eerst in twintig jaar Champions League-finalist Arsenal strijden in de eerste grote Europese finale ooit tussen een Franse en Engelse club. De onverslaanbare verdediging van de Gunners tegenover de dodelijkste aanval in de competitie. Een botsing van filosofieën, ambities en geschiedenis. Dit is de finale die we verdienden.
Het contrast tussen de routes van beide clubs naar de finale had nauwelijks groter kunnen zijn.
Arsenal was dit seizoen in de Champions League simpelweg onnavolgbaar. Acht overwinningen en drie gelijke spelen in de groepsfase, geen enkele nederlaag in veertien duels totaal. Daarmee zetten ze een nieuw record neer: geen ploeg bleef ooit langer ongeslagen in één Champions League-campagne. In de knock-outronde werden Bayer Leverkusen (3-1 over twee wedstrijden), Sporting Lissabon (1-0) en Atletico Madrid (2-1) uitgeschakeld. Tegelijk pakten ze hun eerste Premier League-titel in 22 jaar. Een historisch seizoen nadert zijn climax.
PSG's traject was onregelmatiger. De titelhouder eindigde slechts elfde in de groepsfase en moest via de play-off-ronde door de achterdeur naar de knock-outronde. Monaco werd weggespeeld (5-4 over twee wedstrijden), Chelsea vernederd (5-2, 3-0), Liverpool uitgeschakeld (2-0, 2-0), en de halve finale tegen Bayern München leverde de waanzinnigste twee wedstrijden van het seizoen op: een epische 5-4 winst in Parijs gevolgd door een 1-1 gelijkspel in München. PSG wankelde, PSG herstelde zich. Zo doen ze dat altijd.
Bovendien beschikt PSG dit seizoen ook nog over de FIFA Intercontinental Cup, UEFA Super Cup en de vijfde opeenvolgende Ligue 1-titel. Als dit hun piek is, is hun piek ongekend.
Arsenal speelde één Champions League-finale in zijn 139-jarige clubgeschiedenis: 17 mei 2006 in Parijs, tegen Barcelona. Jens Lehmann pakte rood na achttien minuten, Samuel Eto'o maakte in buitenspelpositie gelijk, en Juliano Belletti maakte het af. Arsène Wenger verliet de club nooit met de grootste trofee in zijn handen.
Nu, twintig jaar later, staat zijn leerling Mikel Arteta op dezelfde drempel. Arsenal is dit seizoen de enige ongeslagen ploeg in de Champions League (11 wins, 3 draws). Ze concedeerden slechts zes goals in veertien duels, het beste defensieve gemiddelde (0,43 per duel) van alle clubs in deze campagne. In de knock-outronde kregen ze zelfs geen enkel doelpunt uit open spel te verwerken. David Raya keepte negen clean sheets, een record in één Champions League-seizoen. Nooit eerder haalde een keeper tien clean sheets in één campagne.
Bukayo Saka is de aanvallende motor. Elf goals en negen assists in alle competities dit seizoen, en zijn statistieken tegen Franse tegenstanders in de Champions League zijn bijzonder: vijf goals en drie assists in slechts zes duels. Zijn twee eerdere goals tegen PSG geven hoop.
Het grote dilemma voor Arteta: wie speelt er als aanvalsleider? Viktor Gyökeres (vijf CL-goals, uitzonderlijk tegen Atletico) of Kai Havertz (beter technisch, sterkere aansluiting met het middenveld)? En wie speelt rechtsback? Ben White is zeker afwezig (knieblessure). Jurriën Timber traint mee na maanden buiten met een lies- en grensblessure, maar Arteta bevestigde dat hij fit genoeg is om te starten. Of dat wijsheid is met Kvaratskhelia tegenover hem, is de tactische vraag van de avond.
PSG wil iets doen wat in het Champions League-tijdperk slechts één club lukte: de titel verdedigen. Real Madrid deed het drie keer op rij tussen 2016 en 2018. Alle andere ploegen faalden. Nu staat PSG voor hun tweede poging, twaalf maanden na de 5-0 vernieling van Inter Milan in de vorige finale.
Luis Enrique is de architect van dit succes. De Spanjaard won de Champions League al met Barcelona (2015) en PSG (2025), en staat nu voor zijn derde finale. Zijn winstpercentage in de Champions League (64 procent over 50+ wedstrijden) is het beste van alle coaches met die ervaring. Alleen Carlo Ancelotti, Pep Guardiola, Bob Paisley en Zinedine Zidane wonnen drie Europese Cups als manager. Enrique wil dat rijtje vervoegen.
De aanvalsmachine van PSG heeft dit seizoen 44 goals gescoord in het toernooi. Slechts één team deed ooit meer: het Barcelona van 1999/2000 met 45 treffers. PSG scoorde in alle veertien wedstrijden, op één na (een doelpuntloze groepsfasegelijkspel tegen Athletic Bilbao in december).
Kvaratskhelia is de absolute ster. De Georgische linksbuitenspeler heeft de meeste doelpuntbijdragen van alle spelers in de knock-outronde: zeven goals en drie assists. Hij is bovendien de eerste speler die in zeven opeenvolgende knock-outduels van dezelfde Champions League-campagne scoorde of een assist gaf. Wie Arsenal ook op Kvaratskhelia zet, het wordt een avond op scherp.
Naast hem spelen Ousmane Dembélé (Ballon d'Or-houder, hersteld van een kleine kuitblessure), Désiré Doué en Vitinha met João Neves en Fabián Ruiz in het middenveld. Dit is geen ploeg met één sterschutter. Dit is een systeem dat elke keer anders sloopt.
Blessures en vermoedelijke opstellingen
PSG heeft zijn voornaamste kwetsuren overwonnen. Achraf Hakimi (hamstring, gemist sinds de eerste semi-finalebeen) hervatte de training en is beschikbaar, al is zijn basisplaats onzeker. Zaïre-Emery heeft de rechtsbackpositie uitstekend ingevuld en kan opnieuw starten als Enrique het risico met Hakimi te groot acht. Nuno Mendes (dij) wordt fit verwacht. Lucas Chevalier (reservekeeper, dij) is wellicht afwezig, maar Safonov is de onbetwiste eerste keeper.
Vermoedelijke opstelling PSG (4-3-3): Safonov; Zaïre-Emery (of Hakimi), Marquinhos, Pacho, Mendes; Neves, Vitinha, Ruiz; Dembélé, Doué, Kvaratskhelia
Arsenal mist Ben White (knie, seizoen voorbij). Timber is naar verwachting inzetbaar, maar zijn gebrek aan wedstrijdritme na maanden blessureleed maakt zijn basisplaats tot een dilemma. Mosquera (21 jaar, centrumverdediger van nature) is het alternatief. Mikel Merino keerde terug in de laatste Premier League-wedstrijd en is beschikbaar. Noni Madueke heeft een kleine hamstringkwetsuur maar is fit. De wedstrijd begint en eindigt bij de keuze rechtsback en spits.
Vermoedelijke opstelling Arsenal (4-2-3-1): Raya; Mosquera (of Timber), Saliba, Gabriel, Calafiori; Rice, Lewis-Skelly; Saka, Ødegaard, Trossard; Havertz (of Gyökeres)
De kern van deze finale is het duel aan Arsenal's rechterzijde. Kvaratskhelia tegenover wie Arteta ook op rechtsback zet: dat wordt de meest bepalende kant van het veld. De Georgiër combineert constante diepe loopbewegingen met valse starts die verdedigers bevriezen. Als Arsenal te hoog staat, loopt hij erachter. Als ze te diep zakken, scoort hij van afstand of trekt hij naar binnen.
PSG speelt onder Enrique in een vloeistof systeem waarbij wisselingen van positie constant zijn. Kvaratskhelia kan verruilen met Dembélé of Doué, waardoor een rechtsback nooit exact weet wie hij tegenover zich heeft. Dat is bewuste chaos.
Arsenal's wapen schuilt in stilstaande spelsituaties. PSG is kwetsbaar bij corners en vrije trappen: zes doelpunten in de Ligue 1 dit seizoen kwamen van tegenstanders via set pieces. Gabriel Magalhães (tien Premier League-goals) en William Saliba zijn gevaarlijk bij corners. Arsenal scoorde meer dan enige andere Premier League-club dit seizoen vanuit stilstaande situaties (25 goals).
De andere sleutel: wie speelt er in de spitspositie? Havertz is beter in balbezit, Gyökeres is fysiek en loopt de diepte in. PSG's Pacho en Marquinhos zijn sterk, maar worden beter getest door Gyökeres' directheid dan door Havertz' slimheid. Arteta kan voor het beste van beide worlds kiezen door ze te wisselen tijdens de wedstrijd.
De Opta-supercomputer geeft PSG een winstkans van 56 procent op het behouden van de titel. Arsenal heeft een kans van 44 procent op de historische dubbel. In reguliere speeltijd: PSG 43,5 procent, Arsenal 29,7 procent, gelijke stand 26,8 procent.
Een historisch detail: de ploeg die als eerste scoort won de laatste elf Champions League-finales. Alleen Real Madrid scoorde een doelpunt achter en won toch de finale, in 2014 na verlenging tegen Atletico. Arsenal-fans zullen hopen vroeg te scoren en nooit meer los te laten.
PSG heeft in hun laatste vijf knock-outduels tegen Engelse clubs gewonnen, inclusief Liverpool (twee keer), Aston Villa, Chelsea en Arsenal vorig seizoen. Maar de laatste Engelse club die PSG uitschakelde in de Champions League was Manchester City in de halve finale van 2020/21, en Arsenal is dit jaar een andere ploeg dan vorig jaar.
Bovendien: Arsenal heeft 225 wedstrijden gespeeld in de Champions League en Europacup I zonder de trofee ooit te winnen. Geen enkele club wacht langer. Als dat vanavond eindigt, is het de mooiste nacht in de 139-jarige clubgeschiedenis.
PSG is gevaarlijker dan ooit, maar Arsenal is solider dan ooit. De vraag is of Kvaratskhelia op zijn beste avond, tegen een onzekere rechtsback, net de doorslag geeft die het voor PSG makkelijker maakt. Opta zegt PSG. De statistieken zeggen PSG. Maar Arteta heeft dit seizoen al bewezen dat zijn Arsenal grootmachten kan temmen, en de prachtige set-piece machine van de Gunners is een wapen dat PSG niet kent.
Voorspelling: PSG 2-0 Arsenal


